Nakon hapšenja Vuka Vulevića u Beogradu po međunarodnoj potjernici koju je raspisala Crna Gora, dio crnogorske političke scene požurio je da ovaj slučaj predstavi kao sopstveni uspjeh. Međutim, prije nego što se počnu pripisivati zasluge, javnost s pravom očekuje odgovor na jedno mnogo važnije pitanje – kako je osoba za kojom je bila raspisana međunarodna potjernica uopšte uspjela da napusti Crnu Goru i stigne do Beograda?
Prema dostupnim informacijama, Vulević je uhapšen u Beogradu u akciji srpskih bezbjednosnih službi po potjernici koju je raspisao NCB Interpol Podgorica.
Upravo zato nameće se logično pitanje: ako su nadležni organi u Crnoj Gori raspolagali podacima na osnovu kojih je raspisana međunarodna potjernica, kako je lice koje se potražuje uspjelo da napusti teritoriju države? Da li je riječ o propustu u radu nadležnih službi, operativnim ograničenjima ili postoji neko drugo objašnjenje? To su pitanja na koja javnost ima pravo da dobije odgovor.
Umjesto političkog samohvalisanja, bilo bi korisnije da nadležne institucije saopšte kada je Vulević posljednji put evidentiran na teritoriji Crne Gore, na koji način je prešao državnu granicu i da li je, eventualno, pokrenuta unutrašnja provjera radi utvrđivanja mogućih propusta u postupanju nadležnih službi.
Borba protiv organizovanog kriminala ne završava se raspisivanjem međunarodne potjernice. Ona podrazumijeva efikasnu koordinaciju bezbjednosnih službi, sprječavanje bjekstva osumnjičenih i njihovo privođenje pravdi. Upravo zato svako hapšenje treba da bude povod i za analizu svega što mu je prethodilo, a ne isključivo za političko pripisivanje zasluga.
Ako je lice za kojim je tragala Crna Gora uhapšeno u drugoj državi na osnovu međunarodne potjernice, onda je jednako važno utvrditi kako je u tu državu uopšte stiglo. Odgovor na to pitanje govori mnogo više o efikasnosti sistema nego bilo koja konferencija za medije ili politička izjava nakon hapšenja.
Bonus video:
Komentari (0)