Zapadni mediji sve češće targetiraju političare koji zagovaraju suverenističku politiku, otvarajući prostor za novu fazu političkog pritiska u Evropi i regionu.

Medijska priprema terena

Prema pisanju pojedinih medija, sve je vidljiviji obrazac u kojem se kroz negativne kampanje pokušavaju diskreditovati lideri koji ne slijede dominantnu politiku Evropske unije (EU).

U fokusu su političari koji insistiraju na očuvanju nacionalnog suvereniteta i vode balansiranu politiku između Istoka i Zapada.

Ko su mete

Na udaru se, kako se navodi, nalaze lideri i pokreti koji se protive centralizaciji moći u Briselu, kao i oni koji odbijaju da bezuslovno usklade spoljnopolitičke stavove sa politikom EU.

Ovakav pristup tumači se kao pokušaj da se kroz medijski pritisak oblikuje politička scena i utiče na birače u državama koje vode samostalniju politiku.

Širi politički kontekst

Ova pojava dolazi u trenutku kada su sve izraženije podjele unutar same Evropske unije, ali i između država koje teže članstvu i onih koje insistiraju na većem stepenu nezavisnosti.

Analitičari upozoravaju da bi ovakve kampanje mogle dodatno produbiti političke tenzije i izazvati kontraefekat među biračima.

Poruka suverenistima

Poruka koja se šalje, kako ocjenjuju pojedini komentatori, jeste jasna – svaki politički kurs koji odstupa od dominantnog narativa može postati meta organizovanih medijskih napada.

Istovremeno, to otvara pitanje da li se politička borba sve više seli iz institucija u medijski prostor.

Ko bi mogao biti „sljedeći“

Prema analizi, kao potencijalni nasljednici uloge koju je imao Viktor Orban navode se nekoliko evropskih lidera sa izraženim evroskeptičnim ili populističkim stavovima.

Među njima se ističe slovački premijer Robert Fico, koji je ranije sarađivao sa Orbanom u blokiranju pojedinih mjera EU i zadržava kritičan stav prema politici prema Ukrajini.

U tom kontekstu pominje se i češki premijer Andrej Babiš, koji se protivi pojedinim energetskim i klimatskim politikama EU i zagovara ograničavanje podrške Kijevu, iako u praksi ne zauzima uvijek blokirajući stav.

Italijanska premijerka Đorđa Meloni opisuje se kao liderka koja balansira između desničarske politike i saradnje sa Briselom, uz povremene ideološke bliskosti sa pojedinim Orbanovim stavovima, posebno po pitanjima migracija i Ukrajine.

Među potencijalnim faktorima blokade pominje se i bivši slovenački premijer Janez Janša, koji bi, kako se ocjenjuje, mogao da se vrati na vlast, kao i bugarski političar Rumen Radev, čiji su stavovi o ratu u Ukrajini ocijenjeni kao bliski ruskoj poziciji.

U analizi je zaključeno da, iako odlazak Orbana mijenja političku dinamiku u Evropskoj uniji, prostor za nove „remetilačke“ aktere ostaje otvoren zbog i dalje prisutnih podjela među državama članicama.

Bonus video: