Film „Zlatni rez '42 - Djeca Kozare“ Lordana Zafranovića ponovo je u centar pažnje doveo jednu od najmračnijih ličnosti NDH - Vjekoslava Maksa Luburića, kojeg u filmu igra Rene Bitorajac. 

Luburić se ustaškom pokretu priključio kao veoma mlad, a poslije stvaranja Nezavisne Države Hrvatske brzo je napredovao. Ante Pavelić povjerio mu je nadzor nad sistemom koncentracionih logora Jasenovac. 

Jasenovac i masovni zločini

Luburić je imao jednu od ključnih uloga u sistemu logora Jasenovac, a njemački izvori opisivali su ga kao "velikog sadistu". Svjedočenja logoraša i ustaških pripadnika govore i o njegovom ličnom učestvovanju u ubistvima zatvorenika. 

Njegove jedinice povezivane su i sa brojnim masovnim zločinima nad srpskim stanovništvom. Tokom rata Luburić je napredovao do čina generala oružanih snaga NDH. 

Pred kraj rata u Sarajevu je uspostavio sjedište poznato kao "kuća terora". Prema podacima poslijeratne komisije za ratne zločine navedenim u izvoru, teror njegovih snaga u Sarajevu odnio je 323 života. Pasted markdown

Ubistvo u Španiji

Nakon sloma NDH Luburić je pobjegao iz Jugoslavije i na kraju se nastanio u Španiji, gdje je živio pod imenom Visente Perez Garsija. Pasted markdown

Ubijen je 1969. godine. Njegov saradnik Ilija Stanić, koji je prema tekstu radio za Udbu pod kodnim imenom "Mungos", napao ga je u njegovom domu. Luburić je pronađen mrtav narednog dana, a obdukcijom je utvrđeno da se ugušio sopstvenom krvlju. 

Decenijama kasnije Luburićevo ime ostaje simbol ustaških zločina i sistema logora NDH, ali i predmet pokušaja istorijske rehabilitacije u dijelu hrvatske javnosti. 

Bonus video:

Poročni Maldini pije, brzo vozi i trese mreže